همیشه بهار

                  جمعه های غیبتت حالا قطار 

چه شهري! جنت الماواست گوئــي

چه نخلي! سدره و طوباست گوئي

چـه خاكــي و چـه اقبـالي خدا داد

كه چنديـن بوسه در پاي نبـي داد

پيغمبران و حجت وحى و نبوت

بسيارى از دانشمندان امروزى كه در وحى و نبوت كنجكاوى‏كرده‏اند،مسئله وحى و نبوت

و مسائل مربوط به آن را با اصول روانى اجتماعى توجيه نموده‏اند مى‏گويند:پيغمبران خدا

 مردانى پاك نهاد،بلند همت و بشر دوست بوده‏اند كه براى پيشرفت مادى و معنوى بشر و

 اصلاح جامعه‏هاى فاسد قوانين و مقرراتى تنظيم نموده‏اند و مردم را به سوى آن دعوت

 كرده‏اند و چون مردم آن روز زير بار منطق عقل نمى‏رفته‏اند براى جلب اطاعت مردم،خود

 و افكار خود را به عالم بالا نسبت داده‏اند و روح پاك خود را روح القدس و فكرى كه از آن

 ترشح مى‏كند (وحى و نبوت) و وظايفى را كه از آن نتيجه گرفته مى‏شود (شريعت

آسمانى) و بياناتى كه مشتمل به آنهاست مثلا«كتاب آسمانى»ناميده‏اند.

كسى كه با انصاف و نظر عميق به كتب آسمانى و بويژه به قرآن كريم و همچنين به

شريعت پيغمبران نگاه كند،ترديد نخواهد داشت كه اين نظريه درست نيست،پيغمبران خدا

مردان سياست نبودند بلكه مردان حق و سراپا صدق و صفا بودند.چيزى را كه درك

مى‏كردند بى‏كم و كاست مى‏گفتند و آنچه را مى‏گفتند،مى‏كردند و آنچه مدعى بودند شعور

 مرموزى بود كه با مدد غيبى به ايشان اضافه مى‏شد و از آن راه،وظايف اعتقادى و عملى

 مردم را از پيشگاه خدايى فرا گرفته به مردم تبليغ مى‏كردند.

و از اينجا روشن مى‏شود كه براى ثبوت دعوى نبوت،حجت و دليل لازم است و مجرد اينكه

 شريعتى كه پيغمبر مى‏آورد مطابق عقل مى‏باشد،در صدق دعوى پيغمبرى كافى نيست،زيرا

 كسى كه دعوى پيغمبرى مى‏كند علاوه بر دعوى صحت شريعت خود،دعوى ديگرى دارد و

 آن اين است كه با عالم بالا رابطه وحى و نبوت دارد واز جانب خدا مأموريت دعوت يافته

 است و اين دعوى در جاى خود دليل مى‏خواهد.و از اين روى بود كه (چنانكه قرآن كريم

خبر مى‏دهد) پيوسته مردم با ذهن ساده خود از پيغمبران خدا براى اثبات صدق دعوى

نبوت معجزه مى‏خواسته‏اند.

و معناى اين منطق ساده و درست اين است كه وحى و نبوت كه پيغمبر خدا دعوى مى‏كند

 در ساير مردم كه مانند وى انسانند يافت نمى‏شود و ناچار نيرويى است غيبى كه خدا به

طور خرق عادت به پيغمبر خود داده كه بوسيله آن سخن خدا را شنيده از روى

مأموريت،به مردم برساند،اگر راست است،پس پيغمبر از خداى خود بخواهد كه خارق عادت

 ديگرى به وجود آورد كه مردم به وسيله آن،صدق نبوت پيغمبر (مدعى نبوت) را باور

كنند.

چنانكه روشن است در خواست معجزه از پيغمبران طبق منطقى است درست و بر پيغمبر

خداست كه براى اثبات نبوت خود ابتدا يا طبق در خواست مردم،معجزه بياورد و قرآن كريم

 نيز اين منطق را تأييد كرده از بسيارى از پيغمبران ابتدا يا پس از در خواست مردم معجزه

 نقل مى‏فرمايد .

البته بسيارى از كنجكاوان تحقق معجزه (خرق عادت) را انكار نموده‏اند ولى سخنشان به

دليل قابل توجهى تكيه نمى‏دهد و علل و اسبابى كه براى حوادث تا كنون با تجربه و فحص

به دست ما رسيده هيچگونه دليلى نداريم كه آنها دائمى هستند و هيچ حادثه‏اى هرگز با

غير علل و اسباب عادى خود متحقق نمى‏شود و معجزاتى كه به پيغمبران خدا نسبت داده

 شده محال و خلاف عقل (مانند زوج بودن عدد سه) نيستند بلكه خرق عادت مى‏باشد در

 صورتى كه اصل خرق‏عادت از اهل رياضت بسيار ديده و شنيده شده است.

میلاد با سعادت

 دومین اختر آسمان امامت وولايت ، كریم اهل بیت

امام حسن مجتبی ( ع )

به شما كاربران و

بر عاشقان امامت و ولایت تهنیت و مبارک باد

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ ارْزُقْنی فیهِ طاعَةَ الخاشِعین

واشْرَحْ فیهِ صَدْری بإنابَةِ المُخْبتینَ

بأمانِک یا أمانَ الخائِفین .

و بگشا سینه ام در آن به بازگشت دلدادگان

به امان دادنت اى امان ترسناکان .

امام باقر عليه‏السلام :

 العِلمُ خَزائِنُ ،وَ المَفاتيحُ السُّؤالُ

دانش ،گنجينه‏اى است‏كه پرسش ،

 كليد آن است

قال الصادق (عليه السلام)

من افطر يوما من شهر رمضان

خرج روح الايمان منه

هر كس يك روز ماه رمضان را

(بدون عذر)، بخورد - روح ايمان

از او جدا مى‏شود

وسائل الشيعه، ج 7 ص 181، ح 4 و 5

لقمان حكيم عليه‏السلام :

يا بُنَىَّ... وَ اجْهَدْ اَنْ يَكونَ الْيَوْمُ

خَيْرا لَكَ مِنْ اَمْسِ وَ غَدا خَيْرا لَكَ

مِنَ الْيَوْمِ فَاِنَّهُ مَنِ اسْتَوى يَوْماهُ فَهُوَ

 مَغْبونٌ وَ مَنْ كانَ يَوْمُهُ شَرّا اَمْسِهِ

فَهُوَ مَلْعونٌ

فرزندم بكوش تا امروزت بهتر از

 ديروز و فردايت بهتر از امروز

باشد، كه هر كس دو روزش برابر

 باشد، زيانكار است و هر كس

امروزش بدتر از ديروزش باشد،

از رحمت خدا دور است.

ارشاد القلوب ديلمى، ص 73