اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى جَعَلَ الْحَمْدَ مِفْتاحاً لِذِكْرِهِ وَ خَلَقَ

 

الاْشْيَاءَ نَاطِقَةً

 

ستايش خداوندى را سزا است كه حمد را كليد ذكر خود قرار داد و تمامى

 

موجودات را گويا

 

بِحَمْدِهِ وَ شُكْرِهِ وَ الصَّلوةُ وَ السَّلامُ عَلى نَبِيِّهِ مُحَمَّدٍ

 

 الْمُشتَقِّ اسْمُهُ

 

به ستايش و سپاسگزارى خود آفريد و درود و سلام بر پيامبرش محمد

 

باد كه نامش از نام او

 

مِنِ اسْمِهِ الْمَحْمُودِ وَ عَلى الِهِ الطَّاهِرينَ اُولِى

 

الْمَكارِمِ وَ الْجُودِ

 

كه محمود است جدا گشته و هم بر خاندان طاهرينش باد كه صاحبان

 

خوبيها و جودند.