مفاتیح الجنان

اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى جَعَلَ الْحَمْدَ مِفْتاحاً لِذِكْرِهِ وَ خَلَقَ
الاْشْيَاءَ نَاطِقَةً
ستايش خداوندى را سزا است كه حمد را كليد ذكر خود قرار داد و تمامى
موجودات را گويا
بِحَمْدِهِ وَ شُكْرِهِ وَ الصَّلوةُ وَ السَّلامُ عَلى نَبِيِّهِ مُحَمَّدٍ
الْمُشتَقِّ اسْمُهُ
به ستايش و سپاسگزارى خود آفريد و درود و سلام بر پيامبرش محمد
باد كه نامش از نام او
مِنِ اسْمِهِ الْمَحْمُودِ وَ عَلى الِهِ الطَّاهِرينَ اُولِى
الْمَكارِمِ وَ الْجُودِ
كه محمود است جدا گشته و هم بر خاندان طاهرينش باد كه صاحبان
خوبيها و جودند.
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۸۷/۰۱/۲۱ ساعت ۷:۲ ق.ظ توسط حسین داودی ایلواری
|
به کوچه های عبورت چقدر اب بپاشیم