همیشه بهار

اَسْتَغْفِرُ اللّهَ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ وَ اَتُوبُ اِلَيْهِ

 پس بگو :

آمرزش مى خواهم از خدايى كه معبودى جز او نيست زنده و پاينده

است و به سوى او توبه كنم

اَللّهُمَّ اهْدِنى مِنْ عِنْدِكَ وَ اَفِضْ عَلَىَّ مِنْ فَضْلِكَ

 وَ انْشُرْ عَلَىَّ مِنْ رَحْمَتِكَ وَ اَنْزِلْ عَلَىَّ مِنْ بَرَكاتِكَ

بار خدايا مرا از جانب خود راهنمائيم فرما و از زياده بخششت

به من افاضه نما و از رحمتت بر من بگستران و از بركاتت

بر من فرو بار

سُبْحانَكَ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ اِغْفِرْ لى ذُنُوبى كُلَّها جَميعاً

فَاِنَّهُ لا يَغْفِرُ

منزهى تو معبودى جز تو نيست تمامى و همه گناهانم را بيامرز

زيرا جز تو كسى تمامى

الذُّنُوبَ كُلَّها جَميعاً اِلاّ اَنْتَ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ

 مِنْ كُلِّ خَيْرٍ اَحاطَ بِهِ

و همه گناهان را نيامرزد بار خدايا من از تو درخواست مى كنم

هر چيزى را كه علمت بدان احاطه نمود

عِلْمُكَ وَ اَعُوذُ بِكَ مِنْ كُلِّ شَرٍّ اَحاطَ بِهِ عِلْمُكَ اَللّهُمَّ

 اِنّى اَسْئَلُكَ

و پناه مى برم به تو از هر شرى كه علمت بدان احاطه نمود

بار خدايا من از تو

عافِيَتَكَ فى اُمُورى كُلِّها وَ اَعُوذُ بِكَ مِنْ خِزْىِ

الدُّنْيا وَعَذابِ

در تمام كارهايم عافيت مى خواهم و به تو پناه مى برم

از رسوائى و خوارى دنيا و عذاب

الاْخِرَةِ وَاَعُوذُ بِوَجْهِكَ الْكَريمِ وَ عِزَّتِكَ الَّتى

 لا تُرامُ وَ قُدْرَتِكَ

آخرت و پناه مى برم به ذات بزرگوارت و به عزتت كه فوق

آن متصور نيست و به قدرتت

الَّتى لا يَمْتَنِعُ مِنْها شَىْءٌ مِنْ شَرِّ الدُّنْيا

 وَ الاْخِرَةِ وَ مِنْ شَرِّ الاَْوْجاعِ

كه چيزى از آن سرپيچى نتواند از شر دنيا و آخرت

 و از شر تمامى دردها

كُلِّها وَمِنْ شَرِّ كُلِّ دابَّةٍ اَنْتَ اخِذٌ بِناصِيَتِها

 اِنَّ رَبّى عَلى صِراطٍ

و از گزند هر جنبنده اى كه تو فرمانرواى او هستى

همانا پروردگار من بر روش

مُسْتَقيمٍ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ الْعَلِىِّ الْعَظيمِ

 تَوَّكَلْتُ عَلَى الْحَىِّ

حقى است و هيچ جنبش و نيرويى نيست جز به دست

خداى والاى بزرگ توكل كنم بر خداى زنده اى

الَّذى لا يَمُوتُ وَ الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً

وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَريكٌ

كه هرگز نميرد و ستايش مخصوص خدايى است كه

فرزندى نگرفته و كسى در سلطنت شريك او

فِى الْمُلْكِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِىُّ مِنَ الذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبيراً

نيست و خوارى ندارد تا نيازمند ياور باشد و به نحو كامل او را بزرگ شمار.