مفاتيح الجنان 7
و از حضرت صادق عليه السلام منقولست كه هر كه استغفار كند بعد از نماز عصر هفتاد مرتبه بيامرزد حق تعالى از او هفتصد گناه و روايت شده از حضرت امام محمد تقى عليه السلام كه هر كه بخواند اِنّا اَنْزَلْناهُ فى لَيْلَةِ القَدْرِ را بعد از عصر ده مرتبه بگذرد براى او در روز قيامت مثل عملهاى خلايق در اين روز و مستحب است خواندن دعاى عشرات در هر صباح و مساء و افضل اوقات آن بعد از عصر روز جمعه است و آن دعا بعد از اين مذكور خواهد شد.
تعقيب نماز مغرب
اَلْحَمْدُ للّهِ الَّذى يَفْعَلُ ما يَشاَّءُ وَ لا يَفْعَلُ
ما يَشاَّءُ غَيْرُهُ
ستايش خاص خدايى است كه آنچه خواهد
مى كند ولى غير او آنچه را خواهد نتواند
انجام دهد
پس می گویی:
سُبْحانَكَ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ اغْفِرْ لى ذُنُوبى كُلَّها
جَميعاً فَاِنَّهُ لا يَغْفِرُ
منزهى تو معبودى جز تو نيست گناهان مرا
به تمامى هر چه هست بيامرز زيرا تمامى
الذُّنُوبَ كُلَّها جَميعاً اِلاّ اَنْتَ
گناهان را (كسى ) جز تو نيامرزد.
پس نافله مغرب را بجا مى آورى و آن چهار ركعت است بدو سلام و
تكلّم مكن ما بين آنها و شيخ فرموده روايت شده كه در ركعت اوّل
سوره قُلْ يا اَيُّهَا الْكافِرُونَ بخوانند و در ركعت دوّم قُلْ هُوَ اللّهُ اَحَدٌ
ودر دو ركعت ديگر هرچه خواسته باشند و روايت شده كه حضرت
امام على النقى عليه السلام در ركعت سوّم سوره حمد و اوّل
سوره حديد مى خواند تا وَهُوَ عَليمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ و در ركعت چهارم
حمد مى خواند و آخر سوره حشر يعنى از لَوْ اَنْزَلْنا هذَا الْقُرانَ
تا آخر سوره و مستحبّ است كه بخوانند درسجده آخر نوافل در
هرشب و خصوصا در شب جمعه هفت مرتبه :
اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِوَجْهِكَ الْكَريمِ وَ اِسْمِكَ الْعَظيمِ
وَ مُلْكِكَ
خدايا از تو مى خواهم به ذات بزرگوارت
و نام بزرگت و سلطنت
الْقَديمِ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ
وَ اَنْ تَغْفِرَ لى ذَنْبِىَ الْعَظيمَ اِنَّهُ
لا يَغْفِرُ الْعَظيمَ اِلا الْعَظيمُ
ازليت كه درود فرستى بر محمد و خاندانش و
بيامرزى گناه بزرگ مرا زيرا كه بزرگ را
جز بزرگ نيامرزد
و چون از نافله فارغ شدى پس هر چه مى خواهى
تعقيب مى خوانى و مى گوئى ده مرتبه :
ما شاَّءَ اللّهُ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ اَسْتَغْفِرُ اللّهَ
آنچه خدا خواهد نيرويى نيست جز به خدا
از خدا آمرزش خواهم
پس مى گوئى:
اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ مُوجِباتِ رَحْمَتِكَ
وَ عَزآئِمَ مَغْفِرَتِكَ وَ النَّجاةَ
خدايا از تو خواهم آنچه موجب رحمت و
وسائل حتمى آمرزش تو است و رهايى
مِنَ النّارِ وَ مِنْ كُلِّ بِلِيَّةٍ وَ الْفَوْزَ بِالْجَنَّةِ وَ الرِّضْوانِ
فى دارِ السَّلامِ وَ
از آتش دوزخ و از هر بلا و گرفتارى و
رسيدن به بهشت و خوشنودى تو را در
منزلگاه سلامتى و
جِوارِ نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اَلسَّلامُ
اَللّهُمَّ ما بِنا مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنْكَ
همسايگى پيغمبرت محمد كه بر او و آلش
سلام باد، خدايا هر نعمتى كه ماداریم ازتو است
لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ اَسْتَغْفِرُكَ وَ اَتُوبُ اِلَيْكَ
معبودى جز تو نيست از تو آمرزش خواهم
و به سويت توبه كنم
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۳۸۷/۰۲/۲۲ ساعت ۹:۲ ق.ظ توسط حسین داودی ایلواری
|
به کوچه های عبورت چقدر اب بپاشیم