10 - تتمه بحث در حديث

 

اعتبار اصل حديث كه قرآن كريم آن را امضاء كرده است در ميان شيعه و سايرمسلمين جاى گفتگو نيست ولى در اثر تفريطى كه از ناحيه فرمانروايان صدراسلام در نگهدارى حديث و افراطى كه از ناحيه صحابه و تابعين در ترويج حديث بعمل آمد حديث به سرنوشت اسف آورى گرفتار شد .
از يكسوى خلفاء وقت از ثبت و كتابت حديث منع مينمودند و هر چه اوراق حديث بدست ميآوردند ميسوزانيدند و گاه از نقل حديث منع مينمودند از اين جهت بسيارى از حديث دستخوش تغيير و تحريف و فراموشى و نقل گرديد .
و از سوى ديگر صحابه پيغمبر اكرم (ص ) كه افتخار درك حضور و استماع حديث پيغمبر اكرم (ص ) را داشتند و مورد احترام خلفاء وقت و عموم مسلمانان بودند , بترويج حديث پرداختند و كار بجائى رسيد كه حديث به قرآن حكومت ميكرد وحتى گاهى حكم آيه با حديث فسخ ميشد (1) و بسيار اتفاق ميافتاد كه نقل يك حديث براى استماع يك حديث فرسنگها راه پيموده و رنج سفر بر خود هموار مينمودند .
گروهى از بيگانگان كه بلباس اسلام درآمده بودندو جمعى از دشمنان خانگى اسلام بوضع و تغيير حديث پرداختند و حديث را از اعتبار و وثوق انداختند .
(2) بهمين سبب دانشمندان اسلامى بفكر چاره افتاده دو علم رجال و دراية را وضع كردند تا حديث درست را از نادرست تميز دهند .
ولى شيعه گذشته از اينكه در تنقيح سند حديث ميكوشد مطابقت متن حديث را با قرآن در اعتبار آن لازم ميداند .
از طريق شيعه دراخبار زيادى ( 3) كه سند آنها قطعى است از پيغمبر اكرم و ائمه اهل بيت رسيده است كه حديثى كه مخالف قرآن كريم باشد ارزشى ندارد و حديثى را بايد معتبر شمردكه با قرآن موافقت داشته باشد .
بموجب اين اخبار شيعه باحاديثى كه مخالف قرآن است عمل نميكند و اخبارى كه (4) مخالفت و موافقت آنها معلوم نيست طبق دستور ديگرى كه ازائمه اهل بيت رسيده بياينكه رد كند يا قبول نمايدمسكوت عنه ميگذارد - البته در شيعه نيز اشخاصى پيدا ميشوند كه مانند گروهى از اهل سنت بهرحديثى كه بدستشان رسد , عمل ميكنند .

پاورقی

1 - مسئله فسخ قرآن بحديث يكى از مسائل علم اصول است و جمعى از علماء عامه بآن قائلند و از قضيه فدك نيز معلوم ميشود كه خليفه اول نيز بآن قائل بوده است .
2 - و گواه اين مطلب تأ ليفات زيادى است كه علماء در اخبار موضوعه كرده اند و همچنين در كتب رجال جماعتى از رواة را كذاب و وضاع معرفى نموده اند .
3 - بحار ج 1 ص 139 .
4 - بحار ج 1 ص 117 .