همیشه بهار

 در احكام و آداب و مشخصات مستفتى

(مطالب مربوط به آن ، ضمن دوازده مسئله ، بازگو و بررسى

مى شود):

11- دعاء به مجتهد هنگام نگارش نامه استفتاء

مقلد را سزا است در نامه اى كه به عنوان استفتاء به مفتى مى نگارد از دعاى به او دريغنورزد. اگر خواهان فتواى يك مفتى است بايد اين گونه بنويسد: چه مى فرمائى :«رحمك الله خداى ترا بيامرزاد» يا «رضى الله عنك = خدا از تو راضى باد» يا«وفقك الله = خدا ترا موفق بدارد» يا «ايدك الله = خداى ترا تاءييد فرمايد» يا«سددك الله و رضى الله عن والديك = خداوند ترا استوار و ثابت نگاهدارد و خدا ازپدر و مادرت ، راضى باشد» و يا امثال اينگونه ادعيه را در صدر نامه استفتاءبنويسد. خوش آيند نيست كه مستفتى ، خويشتن را در ضمن دعاى به مفتى ، وارد سازد.
چنانچه مستفتى بخواهد از عده اى مجتهدان ، پاسخ استفتاء خويش را دريافت دارد بايد سؤ ال خود را اينگونه آغاز كند:
چه مى فرمايد يا راءى شما چيست «رضى الله عنكم خداى از شما راضى باد» و يابنويسد: چيست نظر فقهاء «سددهم الله - يا - ايدهم الله »، وامثال اين دعاها را در آغاز نامه استفتاء بياورد.
اگر مستفتى ، صيغه جمع را به منظور احترام در استفتاء از يك مجتهد بكار برد، بهتر است (يعنى بجاى چه مى فرمائى ، بگويد چه مى فرمائيد).
مستفتى بايد نامه استفتاء را به صورت باز به مفتى تقديم كند، و به همان صورت تانشده از او دريافت نمايد تا او را به باز كردن و يا پيچيدن و تا كردن آن وادار نكند.