همیشه بهار

سوره 12: يوسف

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

ذَلِكَ لِيَعْلَمَ أَنِّي لَمْ أَخُنْهُ بِالْغَيْبِ

وَأَنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي كَيْدَ الْخَائِنِينَ ﴿52﴾

يوسف گفت] اين [درخواست اعاده حيثيت] براى

 آن بود كه [عزيز] بداند من در نهان به او

خيانت نكردم و خدا نيرنگ خائنان را به

جايى نمى‏رساند (52)

وَمَا أُبَرِّىءُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ

لأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلاَّ مَا رَحِمَ رَبِّيَ

 إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿53﴾

و من نفس خود را تبرئه نمى‏كنم چرا كه نفس

قطعا به بدى امر مى‏كند مگر كسى را كه خدا

 رحم كند زيرا پروردگار من آمرزنده مهربان

است (53)

وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُونِي بِهِ أَسْتَخْلِصْهُ

لِنَفْسِي فَلَمَّا كَلَّمَهُ قَالَ إِنَّكَ الْيَوْمَ

لَدَيْنَا مِكِينٌ أَمِينٌ ﴿54﴾

و پادشاه گفت او را نزد من آوريد تا وى را

خاص خود كنم پس چون با او سخن راند گفت

 تو امروز نزد ما با منزلت و امين هستى (54)

قَالَ اجْعَلْنِي عَلَى خَزَآئِنِ الأَرْضِ

إِنِّي حَفِيظٌ عَلِيمٌ ﴿55﴾

يوسف] گفت مرا بر خزانه‏هاى اين سرزمين

بگمار كه من نگهبانى دانا هستم (55)

وَكَذَلِكَ مَكَّنِّا لِيُوسُفَ فِي الأَرْضِ

 يَتَبَوَّأُ مِنْهَا حَيْثُ يَشَاء نُصِيبُ

بِرَحْمَتِنَا مَن نَّشَاء وَلاَ نُضِيعُ أَجْرَ

الْمُحْسِنِينَ ﴿56﴾

و بدين گونه يوسف را در سرزمين [مصر]

 قدرت داديم كه در آن هر جا كه مى خواست‏

سكونت مى‏كرد هر كه را بخواهيم به رحمت

‏خود مى‏رسانيم و اجر نيكوكاران را تباه

نمى‏سازيم (56)