همیشه بهار

سوره 12: يوسف

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

قَالُواْ وَأَقْبَلُواْ عَلَيْهِم مَّاذَا تَفْقِدُونَ ﴿71﴾

[برادران] در حالى كه به آنان روى كردند گفتند

چه گم كرده‏ايد (71)

قَالُواْ نَفْقِدُ صُوَاعَ الْمَلِكِ وَلِمَن جَاء

 بِهِ حِمْلُ بَعِيرٍ وَأَنَاْ بِهِ زَعِيمٌ ﴿72﴾

گفتند جام شاه را گم كرده‏ايم و براى هر كس كه

آن را بياورد يك بار شتر خواهد بود و [متصدى

گفت] من ضامن آنم (72)

قَالُواْ تَاللّهِ لَقَدْ عَلِمْتُم مَّا جِئْنَا لِنُفْسِدَ

فِي الأَرْضِ وَمَا كُنَّا سَارِقِينَ ﴿73﴾

گفتند به خدا سوگند شما خوب مى‏دانيد كه ما

نيامده‏ايم در اين سرزمين فساد كنيم و ما دزد

نبوده‏ايم (73)

قَالُواْ فَمَا جَزَآؤُهُ إِن كُنتُمْ كَاذِبِينَ ﴿74﴾

گفتند پس اگر دروغ بگوييد كيفرش چيست (74)

قَالُواْ جَزَآؤُهُ مَن وُجِدَ فِي رَحْلِهِ فَهُوَ

 جَزَاؤُهُ كَذَلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ ﴿75﴾

گفتندكيفرش [همان] كسى است كه [جام] در بار او

پيدا شود پس كيفرش خود اوست ما ستمكاران را

اين گونه كيفر مى‏دهيم (75)