همیشه بهار

سوره 17: الإسراء

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِّنَ

الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الأَقْصَى

 الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا

إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ البَصِيرُ ﴿1﴾

منزه است آن [خدايى] كه بنده‏اش را شبانگاهى

 از مسجد الحرام به سوى مسجد الاقصى كه

پيرامون آن را بركت داده‏ايم سير داد تا از

نشانه‏هاى خود به او بنمايانيم كه او همان

شنواى بيناست (1)

وَآتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى

 لِّبَنِي إِسْرَائِيلَ أَلاَّ تَتَّخِذُواْ مِن دُونِي

 وَكِيلاً ﴿2﴾

و كتاب آسمانى را به موسى داديم و آن را

براى فرزندان اسرائيل رهنمودى گردانيديم كه

زنهار غير از من كارسازى مگيريد (2)

ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ إِنَّهُ كَانَ

عَبْدًا شَكُورًا ﴿3﴾

اى] فرزندان كسانى كه [آنان را در كشتى] با نوح

برداشتيم راستى كه او بنده‏اى سپاسگزار بود (3)