از پيامبر اسلام(ص) روايت شده است: «لا خير فيمن لا يضيف »در كسى كه ضيافت نمى كند، خيرى نيست.

حضرت ابراهيم خليل(ع) وقتى مى خواست غذايى تناول كند، يكى دو ميل راه مى رفت تا كسى را پيدا كند و با هم غذا بخورند، به همين جهت كنيه ابوالضيفان (پدر مهمانها) به او داده شد.

در قرآن كريم نيز داستان مهمانان حضرت ابراهيم(ع) را مى خوانيم: «هل اتيك حديث ضيف ابراهيم » كه پس از وارد شدن مهمانان و احوالپرسى با آنها، پنهانى به سوى خانواده خود رفت و گوساله چاقى را بريان كرد و براى آنان آورد.

از امام صادق(ع) روايت شده است كه:

«مهمانان وقتى بر ميزبان وارد مى شوند، روزى بسيارى با خود مى آورند و وقتى مى روند آمرزش الهى را به ميزبان مى دهند.»