اگر مجتهد اعلم بعد از آن كه در مسأله فتوا داده

يا پيش از آن احتياط كند، مثلا بفرمايد ظرف نجس را كه يك مرتبه

در آب كر بشويند پاك مي شود، اگر چه احتياط آن است كه سه

مرتبه بشويند، مقلد اومي تواند عمل به اين احتياط را ترك كند، و

 اين را احتياط مستحب مي نامند. احتياط كند، مثلابفرمايد ظرف

 نجس را كه يك مرتبه در آب كر بشويند پاك مي شود، اگر چه

احتياطَن است كه سه مرتبه بشويند، مقلد او نمي تواند در آن

مسأله به فتواي مجتهدديگر رفتار كند، بلكه بايد يا به فتوا عمل

كند، يا به احتياط بعد از فتوا كه آن را احتياط مستحب مي گويند

عمل نمايد، مگر آن كه فتواي آن مجتهد نزديكتر به احتياط باشد.