إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ

چون به چيزى اراده فرمايد كارش اين بس كه مى‏گويد باش پس

 [بى‏درنگ] موجود مى‏شود

روح از سنخ امر است و امر خداوند چنان است كه خود معرّفي

نموده است «فرمان او چنين است كه هرگاه چيزي را اراده كند،

تنها به آن مي‌گويد «كُنْ؛ آن نيز بي‌درنگ موجود مي‌شود»

از آية فوق استفاده مي‌شود كه امر خداوند سخن خداوند است نسبت

به اشياء به صورت «كُنْ» به معناي ايجاد، وجود يافتن شيء از آن

جهت كه استناد به خداوند دارد

 

 سورة يس، آية 82