ادب
رسول اكرم صلىاللهعليهوآله :
اَنـَا اَديبُ اللّهِ وَ عَلىٌّ اَديبى ، اَمَرَنى رَبّى بِالسَّخاءِ
وَ الْبِرِّ وَ نَهانى عَنِ الْبُخْلِ وَ الْجَفاءِ وَ ما شَىءٌ
اَبْغَضُ اِلَى اللّهِ عَزَّوَجَلَّ مِنَ الْبُخْلِ وَ سوءِ الْخُلُقِ،
وَ اِنَّهُ ليُفْسِدُ العَمَلَ كَما يُفْسِدُ الخَلُّ الْعَسَلَ
من ادب آموخته خدا هستم و على، ادب آموخته
من است . پروردگارم مرا به سخاوت و نيكى
كردن فرمان داد و از بخل و سختگيرى بازَم
داشت . در نزد خداوند عزّوجلّ چيزى منفورتر
از بخل و بد اخلاقى نيست . بد اخلاقى ، عمل
را ضايع مىكند ، آنسان كه سركه عسل را.
مكارم الأخلاق، ص 17
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۸۷/۰۷/۲۵ ساعت ۱۱:۴۸ ق.ظ توسط حسین داودی ایلواری
|
به کوچه های عبورت چقدر اب بپاشیم