حقّ را به حقّ دار بده


حقّ را به صاحب حقّ، هر کس که باشد، نزدیک یا دور، بپرداز.

و در این کار شکیبا باش و این شکیبایی را به حساب خدا بگذار،

گرچه اجرای حقّ مشکلاتی برای نزدیکانت فراهم آورد، تحمّل

سنگینی آن را با یاد قیامت بر خود هموار ساز، زیرا تحمّل آن

پسندیده است.


( نهج‌البلاغه/ نامة 53)