قَالَ علی (ع) :

 

إِذَا اءَقْبَلَتِ الدُّنْيَا عَلَى قَوْمٍ اءَعَارَتْهُمْ مَحَاسِنَ

 

غَيْرِهِمْ وَ إِذَا اءَدْبَرَتْ عَنْهُمْ سَلَبَتْهُ مَحَاسِنَ اَنْفُسِهِمْ.

وقتى كه دنيا به قومى روى آورد، خوبيهاى

 

ديگران را به آنها عاريت دهد و چون

 

پشت كند، خوبيهايشان را از ايشان بستاند.