قَالَ علی (ع) :
إِذَا اءَقْبَلَتِ الدُّنْيَا عَلَى قَوْمٍ اءَعَارَتْهُمْ مَحَاسِنَ
غَيْرِهِمْ وَ إِذَا اءَدْبَرَتْ عَنْهُمْ سَلَبَتْهُ مَحَاسِنَ اَنْفُسِهِمْ.
وقتى كه دنيا به قومى روى آورد، خوبيهاى
ديگران را به آنها عاريت دهد و چون
پشت كند، خوبيهايشان را از ايشان بستاند.