می آید از دور، مردی سواره

 

بر مركب عشق، چون ماهپاره

 

والشمس رویش، واللیل مویش

 

گلها همه مست، از رنگ و بویش

 

عمامه بر سر، مثل پیمبر (ص)

 

در بازوانش، نیروی حیدر (ع)

 

از پای تا سر، در شور و شین است

 

برق نگاهش، مثل حسین (ع) است

 

می آید از دور، خوشبوتر از یاس

 

در چشم و ابرو، مانند عباس (ع)

 

القصه این مرد، امید دلهاست

 

 خوشبوتر از یاس، فرزند زهراست (س)